وقتی تو مسیری باشی که همه چیزو در خدمت فهم
و خودت
در بیاری و از همه چیز بخوای به ″آگاهی″ و نور مطلق برسی اشتباه خیلی خیلی ممکن میشه.
همه مون تجربه ی نابود شدن یکی از پایه ی های فکری مون تو چند لحظه رو داشتیم،
وقتی بپرسی بهت میگن بر پایه ی بدیهیاتت برو جلو.
حالا، می بینم که سوادی ندارم که مرکب راهم بشه:)) پای استدلالم هم کوتاه و ضعیفه و راه تو خیلی طولانی و سخت.
و من خیلی ناامیدم:)) خیلی.
برچسب:
نویسنده: باران کمالی