دو صفحه از سبزی این دفتر مونده و از این ریزتر نمیشه نوشت و من هنوز به هیچ کدوم از وعده ها عمل نکردم. یه دنیای عجیب و درهم و ناپایدار اون بیرونه و آشفتگی و وحشت و بی اعتمادی، همین جاست هنوز.
من از هر اتفاق کوچیکی بیشترین بهره ها رو بردم. کاش این قاعده شکسته نشه.
+کاش این قدر محلول من نبودن این آدما. کاش جدایی ممکن بود.
+حفظ کیف ها.
برچسب:
نویسنده: باران کمالی